Φθάνοντας στην ενηλικίωση οι άνθρωποι είναι πλέον ικανοί να διαχειρίζονται τις σχέσεις τους με τους άλλους, να ανήκουν κάπου χωρίς να χάνουν την προσωπική τους ταυτότητα, να μπορούν να δίνουν και να παίρνουν αναγνώριση χωρίς αναστολές.

Μπορούν επίσης να σχηματίζουν ολοκληρωμένα το πλάνο δράσης τους συνεκτιμώντας κόστος, όφελος καθώς επίσης και συνέπειες. Έχουν πλέον σταθερή αίσθηση της πραγματικότητας, την οποία μπορούν συνειδητά να εγκαταλείπουν και να ονειροπολούν, γεγονός που τους επιτρέπει να ανακαλύπτουν, να εφευρίσκουν και να δημιουργούν. Είναι η πιο παραγωγική περίοδος και σε επίπεδο σωματικής αντοχής και σε επίπεδο πνευματικότητας.

 

MID-LIFE CRISIS ή Η ΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΜΕΣΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ

Στη μέση ηλικία, ανάμεσα στα 40 και στα 60, οι άνθρωποι μπαίνουν σε μία άβολη συναισθηματικά περίοδο όπου διενεργούν μια, κατά κάποιον τρόπο «απογραφή» της ζωής τους. Σκεπτόμενοι το μέλλον και ότι τα χρόνια ζωής λιγοστεύουν, αξιολογούν το συναίσθημά τους, τα επιτεύγματά τους και γενικότερα το πόσο ικανοποιημένοι είναι από την πορεία τους έως τώρα.

Μερικοί, σε αυτόν τον απολογισμό είναι ικανοποιημένοι και δεν θα άλλαζαν τίποτα εάν είχαν την δυνατότητα να γυρίσουν το χρόνο πίσω.

Συνήθως όμως, γεννιούνται συναισθήματα όπως:
• Δυστυχία για ό, τι μέχρι τώρα τους έδινε ευτυχία
• Ανία για άτομα ή δραστηριότητες που μέχρι τώρα έμοιαζαν ενδιαφέρουσες
• Αίσθηση ότι η ζωή περνάει και χάνεται
• Αίσθηση ανεκπλήρωτου και ανικανοποίητου
• Αγωνία για τη ζωή και το θάνατο
• Δυσαρέσκεια για την έως τώρα επαγγελματική σταδιοδρομία
• Διάθεση παλιμπαιδισμού

Ακόμη και σε αυτήν την ηλικία είναι εφικτό να γίνουν αλλαγές που θα διορθώσουν λίγο τη διάθεσή, δημιουργώντας μια πιο ευχάριστη καθημερινότητα.

Πολλοί αποδίδουν την κακή τους διάθεση σε εξωγενείς παράγοντες και δεν κοιτούν μέσα τους. Με την πάροδο των ετών οι άνθρωποι ωριμάζουν, εξελίσσονται και δεν αποδέχονται την εξέλιξή τους αυτή. Προσπαθούν για πολλά χρόνια να στήσουν μια οικογένεια ή μια δουλειά, με παγιωμένες πεποιθήσεις και ξαφνικά ανακαλύπτουν πως μέσα από αυτό αναλώθηκαν! Αγώνας για τον αγώνα! Χωρίς καμία ικανοποίηση για τη διαδρομή! Και στο τέλος, κενό! Πολλοί επίσης φοβούνται να εγκαταλείψουν τα παλιά τους όνειρα και να αφεθούν στα καινούρια. Ντρέπονται ακόμη και να τα εκμυστηρευτούν σε οικείους!

Αυτό το κενό πρέπει να γίνει η αφορμή για φρεσκάδα στις ιδέες για ζωή, για νέα δεδομένα και απομακρυσμένα γηρατειά.

Οι άνδρες δυσκολεύονται κυρίως ως προς: τις βιολογικές αλλαγές λόγω γήρατος, τις αρρώστιες, την ανασφάλεια, το ότι δεν είναι πλέον ελκυστικοί σεξουαλικά, την ανικανότητα επίτευξης στόχων και το θάνατο.

Οι γυναίκες θεωρούν από την άλλη πλευρά, ότι ολοκλήρωσαν το έργο για το οποίο κλήθηκαν στη ζωή, τη μητρότητα, και τώρα μπορούν να ασχοληθούν με τον εαυτό τους.

Πολλές φορές γεννώνται προβληματισμοί όπως :
– Αγάπησα αρκετά τον / την σύντροφό μου?
– Μπορώ τώρα πια να αποφασίζω για τη ζωή μου ?
– Αυτός/ή φταίει που καταπιέζομαι?
– Ποιος είμαι, πού πάω?
– Θέλω να ζήσω, θέλω περιπέτεια, θέλω νέα σχέση πιο ουσιαστική!

Αυτή η κατάσταση συμβαίνει πιο έντονα σε ανθρώπους που οδηγούνται από το πρέπει, δεν ακούν το θέλω τους και στην πραγματικότητα, για χάρη των κοινωνικών προσταγών παραμένουν ανικανοποίητοι από τη ζωή.

Ουσιαστικά για τους Ψυχολόγους, είναι μια καθαρή διαδικασία πένθους που ακολουθεί τα εξής στάδια: Σοκ, Άρνηση, Κατάθλιψη, Θυμό και Αποδοχή. Το σίγουρο είναι πως σ‘ αυτή την ηλικία όλοι οι άνθρωποι βιώνουν μια εσωτερική αλλαγή, είτε με θετικές είτε με αρνητικές συνέπειες.

Σε πρακτικό επίπεδο, προσπαθήστε να μη κρίνετε τους συζύγους που βρίσκονται σε αυτή τη φάση γιατί συνήθως αυτό οδηγεί σε αποφάσεις εν θερμώ, οι οποίες δεν ωφελούν κανέναν (π.χ.: εγκατάλειψη δουλειάς, διαζύγιο, καταστροφή της όποιας ασφάλειας έως τώρα, με κόπο, είχαν δομήσει).

Συνοπτικά παραθέτω 7 τρόπους διαχείρισης της ΚΡΙΣΗΣ ΜΕΣΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ, σχετικά με τα επαγγελματικά.
– Κάντε μια δουλειά που να ευχαριστεί, ΕΣΑΣ!
– Αποφύγετε εργασίες που είναι στα μέτρα άλλων!
– Εστιάστε στο αντικείμενο εργασίας και όχι στις απολαβές!
– Το να συγκρίνετε τον εαυτό σας με τους άλλους αποτελεί συνταγή μιζέριας.
– Αναζητείστε τις βαθύτερες αξίες σας και συμφιλιωθείτε με αυτές.
– Φροντίστε την καλοπέρασή σας κάνοντας δραστηριότητες που σας ευχαριστούν.

Εν συντομία: Δημιουργήστε διαρκείς προκλήσεις, μη μένετε αδρανείς, γεμίστε ελπίδα. Βρείτε μιας μακράς διάρκειας εκπαίδευση και δημιουργήστε ένα κύκλο γνωριμιών με άτομα που νοιάζονται και είναι πιθανόν στο μέλλον θα σας συμπαρασταθούν.
(βλ. άρθρο ΤΡΙΤΗ ΗΛΙΚΙΑ)

Νικολέττα Καμβά, Ψυχολόγος