Στην ελληνική κοινωνία, η οικογένεια δομεί τις προσωπικότητές μας, με συγκεκριμένα μοτίβα. Υπάρχουν θετικές και αρνητικές πλευρές. Προσπαθώντας να διορθώσουμε τα κακώς κείμενα, συγκεντρώσαμε κάποια σημεία που μπλοκάρουν ενοχικά την εξέλιξή μας! Ας λάβουμε λοιπόν υπ’ όψη τις παρακάτω προτάσεις, γιατί ίσως κάποιες απ’ αυτές φανούν άκρως βοηθητικές, αν και πολύ απλές!
1. ΣΕΒΟΜΑΣΤΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ. Δηλαδή, αποδεχόμαστε το ποιοί είμαστε ως προσωπικότητες (χαρακτηριστικά, ιδιαιτερότητες) και το τι κάνουμε ως προς τους στόχους μας, τα όνειρά μας κλπ.
2. ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΑΣ σχετικά με το πώς νιώθουμε, τι σκεφτόμαστε και τι κάνουμε.
3. ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΙΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΜΑΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΚΑΙ ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ. Ακούμε δηλ. πρώτα τον εαυτό μας τι χρειάζεται και μετά λειτουργούμε σύμφωνα με τις προσδοκίες των άλλων, στο βαθμό που εμείς το αντέχουμε.
4. ΚΑΝΟΥΜΕ ΞΕΚΑΘΑΡΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΩΝΤΑΣ ΤΟ ¨ΕΓΩ¨, σχετικά με το πώς νοιώθουμε και το τι σκεπτόμαστε.
5. ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΛΑΘΗ. Είναι και αυτό μέρος της ανθρώπινης φύσης μας.
6. ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ ΝΑ ΧΑΙΡΕΤΑΙ ΤΙΣ ΕΠΙΤΥΧΙΕΣ ΜΑΣ. Είναι πολύ σημαντικό να στεκόμαστε στις καλές μας στιγμές έτσι ώστε να εδραιώνονται μέσα μας και να μην τις προσπερνάμε!
7. ΑΛΛΑΖΟΥΜΕ ΓΝΩΜΗ, αν και οπότε το επιλέγουμε. Αποφάσεις παίρνουμε με βάση τις συνθήκες εκείνης της χρονική στιγμής.
8. ΖΗΤΑΜΕ ΧΡΟΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΥΜΕ ΚΑΠΟΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ. Αυτή η τακτική είναι πολύ χρήσιμη για όσους δεν μπορούν εύκολα να αρνηθούν (σύνδρομο του καλού παιδιού). Όταν εκλείψει η ένταση της άμεσης απόφασης, θα παρθούν πιο ψύχραιμες αποφάσεις.
9. ΖΗΤΑΜΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΜΕ, και όχι να ελπίζουμε ότι κάποιος θα προσέξει τι θέλουμε και να παραπονιόμαστε αργότερα ότι δεν πήραμε αυτό που θέλαμε.
10. ΒΑΖΟΥΜΕ ΞΕΚΑΘΑΡΑ ΟΡΙΑ. Με αυτόν τον τρόπο δεν αφήνουμε τους άλλους να φαντάζονται διάφορα και είμαστε σίγουροι πως επικοινωνήσαμε με επάρκεια.
11. ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΟΤΙ ΕΧΟΥΜΕ ΕΥΘΥΝΕΣ για τις πράξεις μας και ΝΑ ΜΗΝ ΕΠΩΜΙΖΟΜΑΣΤΕ ΕΥΘΥΝΕΣ ΤΡΙΤΩΝ που δεν μας αναλογούν.
12. ΣΕΒΟΜΑΣΤΕ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΟΥΣ ΝΑ ΛΕΝΕ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΤΟΥΣ. Να μπορούμε να ακούμε χωρίς να προδικάζουμε και να απαιτούμε να μας ακούν το ίδιο προσεκτικά.
Νικολέττα Καμβά, Ψυχολόγος