Ο Παιδοψυχολόγος, σε αντίθεση με τον Παιδοψυχίατρο, δεν είναι γιατρός και συνεπώς δε μπορεί και δεν έχει το δικαίωμα να χορηγεί φαρμακευτική αγωγή. Ο Παιδοψυχολόγος, έχοντας ως εργαλείο το λόγο, τόσο μέσω της  ψυχολογικής  υποστήριξης  όσο και μέσω της ψυχοθεραπείας, προσπαθεί να βοηθήσει το παιδί και τον έφηβο για την ορθότερη αντιμετώπιση των δυσκολιών τους (συναισθηματικές δυσκολίες, δυσκολίες σε επίπεδο συμπεριφοράς, αναπτυξιακές διαταραχές, μαθησιακές δυσκολίες κ.ά.)

Ωστόσο ο Παιδοψυχολόγος, στην περίπτωση που βάσει της κλινικής του εκτίμησης θεωρήσει ότι ένα παιδί ή ένας έφηβος έχει ανάγκη από τη λήψη φαρμακευτικής αγωγής, οφείλει να παραπέμψει τον θεραπευόμενο στον Παιδοψυχίατρο. Ο Παιδοψυχίατρος αξιολογώντας τον έφηβο ή το παιδί και λαμβάνοντας τις απαραίτητες πληροφορίες από τον Παιδοψυχολόγο θα αποφασίσει εάν είναι απαραίτητη ή όχι η λήψη φαρμάκου. Σε κάποιες περιπτώσεις ο Παιδοψυχίατρος σε συνεργασία με τον Παιδοψυχολόγο μπορεί να κρίνουν ότι είναι απαραίτητη η ταυτόχρονη λήψη φαρμακευτικής αγωγής και ψυχοθεραπευτικής παρέμβασης  για τα καλύτερα δυνατά θεραπευτικά αποτελέσματα.

Η Παιδοψυχολόγος

Αλεξίου Βανέσσα